شعری را که تقدیم حضورتان می کنم،اثری است از آقای عباس قاسمی.ایشان هدفشان را از سرودن این شعر ایجاد وحدت و همدلی در میان کلائیان ذکر کردند.امیدواریم که همه دست به دست هم داده و به وحدت گذشته شان باز گردند..

                                                نا کجا آباد

الا ای کلائی ، اختلافها تا کجا                                  جدال  و  جدلها  بهر  دنیا تا کجا

گهی بهر اسطِل، گاه از بهر زمین                           زمین و زمان را، حرص و آزها تا کجا

ز گردوی میدان، مِلکها، اموال هم                          حساب ناکردن حلال و حرامها تا کجا

چو مسجد شود منشاءِ اختلافها                           چه دینی؟چه ایمان؟کینه ها تا کجا

موسس  حوزه  کلا، امام زمان                                به جان هم انداختن عوامها تا کجا

گذشت آن زمان قومگرایی و حَجَر                             نیاز به پیغمبر، بدین کارها تا کجا

بیا ای برادر دست در دستان هم                              بریدن ز هم در ابرو کمانها تا کجا

ز یک جسم،از یک نسل و ریشه ایم ما                     اسارت در این حزب و قومها تا کجا

امان از تفرّق ها، پناه بر آن خدا                                  جدایی ، نفاقها  و  ریا تا کجا

بزرگان  قوم ، شیوخ ، مردان کِلا                                فرار  از  میانجیگری ها  تا کجا

خداوند دانا، آگه از  هر  حیله ای                              نشست شبانه، زد و بندها تا کجا

به روزی که نزدیک است در پیشگاه حق                 سر افکنده شدن به دام عذابها تا کجا

چه دانی که ساعتی دگر در دام مرگ                    نترسیدن از خداوند یکتا تا کجا                    

 

نظرات (2)
چهارشنبه 23 بهمن‌ماه سال 1387 ساعت 01:35 ب.ظ
ماشاالله
امتیاز: 0 0
چهارشنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1388 ساعت 03:24 ب.ظ
قصد جسارت ندارم من باب شوخی عرض می کنم این شعر بسیار جذاب و با قافیه!!! اختلاف نندازه، وحدت رو بی خیال. دست شاعرش درد نکنه چه زحمتی برای سرودنش کشیده!!
یا علی
امتیاز: 0 1
پاسخ:
انشاء الله که تفرقه نمی اندازه
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد